Geen klachten!

Het zit niet zo in de Calvinistische aard, het geven van een gul compliment. Een pareltje kan het zijn, het hoogtepunt van de dag, zowel voor gever als ontvanger. Maar we hebben er blijkbaar moeite mee. Verteer maar eens het gezegde ‘iemand een veer in de kont steken’. Daar blijkt meteen de ambivalentie uit van hoe wij tegenover een compliment staan. Ok, de veer is een blijk van waardering, maar door de platheid van het spreekwoord zit er ook meteen weer een negatief-doe-maar-normaal-dan-doe-je-al-gek-genoeg randje aan.

De Veluwe is Neerlands epicentrum van Calvinistisch denken. Hier is het verpakken van een compliment tot een dermate abstracte kunst verheven dat de argeloze passant deze niet meer als zodanig herkent. Het absolute optimum van de pluim komt tot ons in twee vormen: 1) geen klachten! (in antwoord op de vraag ‘alles naar wens geweest’) 2) niet slecht! (de pro actieve vorm waarbij de consument zijn genot niet meer kan beteugelen en moet uiten) Let wel, dit zijn de naïeve varianten, welke geheel belangeloos worden gecommuniceerd. De reciprocitieve boodschappen, gebaseerd op ‘voor wat hoort wat’ zijn er uiteraard legio.

Als voorbeeld een gezellige groep dames die gezessen van een prima de luxe (copyright Tom Egbers) lunch hebben genoten. Zes soorten vers gebakken broodjes met luxe belegsoorten, vers geperste jus d’orange, een top – herhaal TOP – cappuccino, heerlijke koekjes en gebaksamuses en daarbij attente zo niet warme gastvrijheid. Kortom, alles klopte, de tafel spinde van tevredenheid. Bij het afruimen van de tafel uiteraard voor de vorm even geïnformeerd of alles naar wens was verlopen. Feitelijk een overbodige vraag, want als goed gastheer al geconstateerd. Het antwoord echter: ‘tot nu toe wel’(..) Hoe zo, tot nu toe? Dat klinkt als ‘geen klachten’. Wat zou er dan nog fout kunnen gaan? Verwacht u een schop onder de kont bij het afscheid nemen, een factuur u toegeworpen vastgeplakt aan een brandende Molotov cocktail, een stoel die alsnog instort? Waarom niet gewoon toegeven aan de menselijkheid en met een royaal gebaar uitspreken ‘het was heerlijk, we hebben genoten’. Want dat was – ook feitelijk  – de state of mind. En al dat genot werd gereduceerd tot een variant van ‘geen klachten’. Jammer. Want door plezier niet te benoemen, deel je het niet. En gedeelde pret is dubbele pret. Nu dus niet, nu is het hoogtepunt van de dag dat er geen klachten zijn. Wat een treurnis moet dat zijn. Maar, toch een compliment, van mijn kant dan maar. Fijn dat u bent geweest, heeft genoten en de moeite heeft genomen om uw grauwe dag van een sprankje hoop te voorzien. En wat geweldig dat ik daar een bijdrage aan heb mogen leveren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s